Engelenbabbeltje, gedicht Lulu Wang


Bij de eerste ontmoeting hoort ‘aangenaam kennis met u te maken’
Maar ik flap uit ‘da’s lang geleden’ zonder echt verbaasd te raken
Woorden hebben mijn lippen nog niet verlaten of je hoort ze al
Gauw leg je mij uit wat er gebeurd is en wat is in feite ’t geval

De manier waarop je praat en loopt lijkt mij danig vertrouwd
Al weet ik niet waarom, ’n fabelachtig wonder welbeschouwd
Als ik je elders eerder heb gekend hoor ik eigenlijk blij te wezen
Maar ik kan je niets anders dan verwijten dat moet ik wel vrezen

In de afgelopen decennia heb ik alle vier hoeken van ellende gezien
Je liet mij hier moederziel alleen achter met alle gevolgen van dien
Nu ik weer tot de bodem toe gezonken ben in je meer van tederheid
Durf ik niet met m’n ogen te knipperen want als ik door m’n onoplettendheid
Je even uit ’t zicht verlies zou je wederom als een rookpluim verdwijnen
Dan zou ik mezelf nooit vergeven en me berispen een keer of dozijnen

Je zacht- en ruimhartigheid doet mij m’n scherpe kanten opbergen
Nu zonder harnas kan ik m’n fijnbesnaardheid nauwelijks verbergen
’n Vloedgolf van gevoelens breekt de dam, legt onderweg alles blank
En voegt zich aan de jouwe toe en samen bonken ze tegen de rivierbank

Leven als twee stammen van één vijgenboom in de Hof van Eden is fijn
Maar de kans dat wij elkaar hier op aarde tegen het lijf lopen is ragfijn
Hoeveel sardonische beproevingen hebben wij wel niet ondergaan
Hoe aardedonkere decennia en eeuwen hebben wij wel niet doorstaan
Voordat ons vertrouwen eindelijk beloond is met zoiets moois spontaan

Zielsgraag zou ik dag en nacht met je hand in hand willen komen en gaan
Maar beducht voor het gevaar dat onze verrukking zou eindigen in ’n waan
Ben ik van een wildebras veranderd in een flink veel behoedzaam persoon
Bang dat de regenboog op zou lossen bij het horen van ’n ietsje harde toon

Je troost me dat ik niet in ’t minst zorgen hoef te maken over morgen
Kunnen wij niet hier bij elkaar blijven hebben wij nog de waarborgen
Wij kunnen ons tenslotte met elkaar herenigen daar in de Hof van Eden
Gehecht aan jou als ik ben sla ik je getroost af om ’n onweerlegbare reden
Ik wil een eeuwigheid van ons zalige leven in het zonovergoten paradijs
Inruilen voor één moment van onze exaltatie hier op aard grauw en grijs.

Bestel een gesigneerd exemplaar van Lulu’s nieuwe dichtbundel Lentelokroep, € 22,95


仙语

初次见面本该说幸会你好
我却脱口而出着实久违了
我嘴边的下句话尚未出口
你的回答就早已回旋于耳

你嘴唇的启合手足的起落
那么熟悉又记不得哪见过
久别重逢我本该喜出望外
可难抑那莫可名状的责怪

我在这里遍体鳞伤这么久
你忍心姗姗来迟熟视无睹
坠入你的双眸我不敢眨眼
生怕不留神你又无踪无影

你温和大度得我收起锋芒
丢盔卸甲就剩下脆弱躯壳
一时间如泉涌的似水柔情
喷薄而出于你融汇成江河

在蓬莱做并蒂莲固然圆满
在这里邂逅何止人生幸事
我俩到底熬过了多少劫难
上天何等慈悲为怀网开面
我们才能邂逅于红尘人世

真渴望日日与你耳鬓厮磨
又害怕乐极生悲世事无常
从大大咧咧变成小心翼翼
生恐喘大气吹散彩云花瓣

你安慰我来日方长勿烦恼
实在不行还能蓬莱再相守
我哪里听得进去这番言语
就在乎朝朝暮暮人生苦短
愿用天上一万年柔肠百转
换来地上一霎那对视执手

Bestel een gesigneerd exemplaar van Lulu’s nieuwe dichtbundel Lentelokroep, € 22,95