Baren, gedicht Lulu Wang


Aan de wandel op het strand luister ik naar het zeegezang
Zacht neuriënde golf blikt vooruit op een luidkeelse in zwang
Lage stem meteen gevolgd door een hoge eeuwigdurend
Onwankelbaar als God hoogstpersoonlijk aansturend
Ook als de hemel neer zou storten en de aarde in zou zinken
De oceaanliederen zouden immer deinend blijven doorklinken

Sterren glimmen en doven en de zon en de maan gaan op en neer
Gras wordt groen en vergeelt en seizoenen scheren heen en weer
Mensen raken verliefd en bedroefd en geluk meldt zich aan en af
Hoe bestaat het dat de zee onversaagd blijft in gestrekte draf?

Alleen maar omdat de wereld heel lang geleden besloot te draaien
En wateren slingerend te stuwen tussen vaste landen en diepe baaien?
Vanaf dat moment is de zee aan de slag gegaan met eb en vloed
Baar brengt baar voort en dal jut piek op met pulserende spoed
Zichzelf onbevlekt bevruchtend met een rotsvast geloof en moed

Torenhoge golven en donderluide stormen, wat gebeurt er
Als de aarde op een dag uitgeput wordt en hij draait niet meer
Blijven jullie nog getrouw opdagen met de dagelijkse eb en vloed
Als onze laatste houvast in capricieuze tijden vaker bitter dan zoet?

Geen idee waarom maar ik voel ’t onmiskenbaar aan m’n water
Dat jullie ons vertrouwen niet zullen beschamen nu noch later
Sinds de aarde al roterende jullie fijne hartsnaren beroerde
Jullie uit de oerslaap kuste en tot hemels toe vervoerde
Besloten jullie tussen hemel en aarde te rijzen en dalen
Zingen en dansen draaien en kolken razen en dralen
Als oneindige hommage aan de eerste en aardigste keer

De zee geeft haar ontroering door van golf op golf
Haar kracht wordt overgedragen van storm tot storm
Haar zang wordt ten uitvoer gebracht refrein na refrein
Haar draaikolken dansen naar elkaar toe stap voor stap

De zee breidt haar passie uit naar het even blauwe luchtruim
Voorziet de vlaag van sterke vleugels en windt golven op tot schuim
Als de wereld stopt met draaien neemt de luchtstroom het roer over
Houdt waaiend de zee jong en mooi als een smoorverliefde slover

Onze ontmoeting is misschien een Godsgeschenk, maar toen wij de eerste blik van elkaar opvingen, ging dat geschenk zichzelf scheppen. Net als de zee die na de eerste draai van de wereld geen dag overslaat met eb en vloed, stapelen wij vanaf onze eerste keer genegenheid laag op laag, onderwijl warmt onze hartstocht het luchtruim op.

Zelfs als onze liefde kapseizend strandt, zal onze liefde, net als de golven van de zee, duizend en een redenen vinden om in het oog van de orkaan te groeien en gedijen, en desnoods neemt de wind het vaandel over en blaast onze genegenheid door elke cel van de lucht. Een kiezel geworpen in een rivier tekent honderden waterringen. Een nacht samen doorgebracht baart duizenden onvergetelijk tedere dagen.

Bestel een gesigneerd exemplaar van Lulu’s nieuwe dichtbundel Lentelokroep, € 22,95


波问

漫步在沙滩欣赏着大海唱的歌
一波低吟一波高昂恒久不停歇
前浪推着后浪哪怕是地裂天崩
也不间断那晨更暮鼓般的潮汐

日月有升有落星辰也有明有灭
草木有青有枯季节亦有来有去
凡人有生有死缘分有聚终有散
除非我身为大海否则难以想象
天地间怎会有不知疲倦的波浪

就因为地球曾几何时灵机一动
转太极扭乾坤掀起滚滚千层浪?
随后便浪推浪涛叠涛不知疲倦
自己感动自己无需任何的外力

不知怎的我坚信你们永不放弃
定不会让我们与绝望面面相觑
自打太虚拨动你们心弦那一刻
你们就浪推浪滔生滔首尾相继

那排山倒海的涛如雷灌耳的浪
假如有一天地公累了不再转动
你们还会一如既往地潮起潮落
守住我们赖以生存的唯一定数?

你们的感动是相互给予的感动
你们的力量是互相激励的力量
你们的歌声是唱给彼此的歌声
你们的波涛是夫唱妇随的波涛

你们顺便感动了风使海借风力
风借海力风雨同舟于浪迹天地
纵使这地球陨落大海垂头丧气
风也摇旗呐喊助波澜一臂之力

也许你我相遇是天公作美,可自我们相视一笑的那瞬间,就像被太虚推了一把的大海,层层爱意,连绵不断,又像被波涛推醒的风,用我们的故事激励着大海生生不息

哪怕有一朝我们天各一方,纵使我们心生隔阂,我们对彼此的似海深情,也将源远流长

一石激起千层浪,一日夫妻百日恩

Bestel een gesigneerd exemplaar van Lulu’s nieuwe dichtbundel Lentelokroep, € 22,95