Kasteel op zee, gedicht van Lulu Wang

Wij leven ieder op een onbewoond eiland

En worden aangetrokken door een heil-land

Een luchtspiegeling die op de golven schittert

En met zoetgevooisd gezang naar ons twittert.

Wij laten alles achter en verhuizen naar het heil-land

De zee is kalmer en wij zien niets meer of niemand

De luchtspiegeling lost op in de dobberende oceaan

Spijt om onze verhuizing dient zich geleidelijk aan

Deze plaats staat ons hoe langer hoe minder aan.

Het beste huwelijk is blijven wonen op ons eigen eiland

Als de partner op het eiland tegenover in de puree is beland

Trotseren wij de woelige baren om die te hulp te schieten

Dan keren wij naar huis om volop van de vrijheid te genieten

Vaak zoeken wij elkaar op en laten we de wijn rijkelijk vloeien

Wij gunnen elkander de ruimte om naar hartelust te bloeien

Maar we snoeien elkaars droge takjes om gezonder te groeien.

De luchtspiegeling op het zilte nat is echter niet te weerstaan

Onze voorouders noch wij kunnen het zomaar voorbij laten gaan

Wij snellen innig achter het tovergezang uit het luchtkasteel aan

Elkaar aantrekken en afstoten daar ontkomen we onmogelijk aan.

Gedicht, Lulu Wang


Koop Levenlangverliefd, gedichtbundel of andere boeken van Lulu Wang