Luchtbel, gedicht van Lulu Wang

Ik ben niets meer dan een luchtbel

En voer altijd en overal op een blijspel

Bij lage druk dans ik rond als regen

Bij vrieskou rust ik als rijp op wegen.

Overdag lanterfant ik naar hartelust

’s Nachts brouw ik dauw plichtsbewust

Voor dieren en planten om ’s ochtends

Fris en monter op te staan en terstonds

Lijsters te horen zingen tot ’s avonds.

Als het waait vlieg ik in de armen

Van naburige andere luchtbellen

Verlegen voel ik hun hete adem

Ik bid tot het Leven vurig en stiekem

Dat de wind nooit zal gaan liggen.

Als regen ben ik bang om op te drogen

Als sneeuw vrees ik om weg te dooien

Als rijp schroom ik in het niet te dampen

Als wolk wil ik me eeuwig vastklampen

Aan een andere wolk anders voel ik me

Eenzaam.

Gelukkig herinner ik me wie ik ben

Niets anders dan een iele luchtbel

Alle gedaanten die ik gaandeweg

Aanneem zijn slechts een uitleg

Van hoe ik vaak kan veranderen

Waarin ik me niet wil verankeren.

Gedicht, Lulu Wang


Koop Levenlangverliefd, gedichtbundel of andere boeken van Lulu Wang