All about Premiere Ten Songs of Change, 14 Aug. 2019 at the Grachtenfestival 2019

>>> >> Dutch articles: concepts and poems in Ten Songs of Change

>>> >> Invitation for premiere Ten Songs of Change, 14 Aug. 2019 at the Grachtenfestival 2019

>>> >>Information about the music composition and text writing for Ten Songs of Change (English version see beneath the Dutch version)

>>> >> 6 Aug. 2019, Interview Radio RTV Zaanstreek met Lulu Wang over premiere (14-8-2019 op het Grachtenfestival) ‘Ten Songs of Change’

>>> >> 14 Aug. 2019, Standing ovation for premiere ‘Ten Songs of Change’ at the Grachtenfestival (14 aug. 2019) Maya Fridman, Marion von Tilzer en Lulu Wang

>>> >> 15 Aug. 2019, Listen to two fragments from Ten Songs of Change with Maya Fridman, Marion von Tilzer en Lulu Wang, Radio 4, NPO, 15 Aug. 2019

>>> >>19 Aug. 2019, Photographic report Premiere ‘Ten Songs of Change’ at the Music Festival of Amsterdam Canals, 14 August 2019

Première ‘Ten Songs of Change’ op het Grachtenfestival, wo. 14 augustus 2019 te Amsterdam, van harte welkom!

中文节目介绍 >>> >>

Wat: Première van Ten Songs of Change

Wanneer: Wo. 14 augustus 2019

Hoe laat: 19.30 uur

Waar: CC Amstel, Grote zaal

Cullinaplein 1

1074 JN Amsterdam

Kaartverkoop: >>> >>

Voor meer informatie over de voorstelling >>> >> Voor meer praktische informatie: www.grachtenfestival.nl

Voorstelling

Ten Songs of Change

Europese muziek geïnspireerd door oeroude Yi Jing en omlijst met poëzie uit de Tang-dynastie

Cello: Maya Fridman, winnaar ‘Dutch Classical Talent 2019’

Compositie en piano: Marion von Tilzer, winnaar van Donemus Composition Competition

Tekst: Lulu Wang

Componist en tekstschrijver over Ten Songs of Change >>> >>

Lulu over the making of Ten Songs of Change

中文节目介绍 >>> >>

Vorig jaar stelde Maya aan Marion en Lulu voor om een voorstelling te maken, die in het teken zou staan van de traditionele Chinese cultuur. Toevallig had Lulu in de loop der jaren een serie artikelen geschreven over de relatie tussen Yi Jing en quantummechanica. Dit oeroude Boek der veranderingen fascineert ook Maya en Marion. Daarom hebben ze met zijn drieën besloten een voorstelling te maken met Yi Jing als inspiratiebron.

Lulu ging eerst aan de slag met tekstschrijven. En dit resulteerde in een serie artikelen.

Ondertussen begon Marion ook te lezen over Yi Jing. Een boeiend proces zowel voor Marion als voor Lulu, omdat Yi Jing een totaal andere, zo niet een omgekeerde kijk op de wereld en op het leven geeft dan wij gewend zijn.

Hierna ging Marion muziek componeren. Ze hield nauw contact met Lulu, want in woorden uitgedrukte gedachten en gevoelens – tekst – is een bakermat van de muziek. In deze periode voerden Marion en Lulu lange en diepgaande gesprekken over Yi Jing en ermee verwante onderwerpen.

Gaandeweg zijn de rollen omgekeerd. Zodra Lulu Marions compositie hoorde, reviseerde ze haar tekst en kwam met gloednieuwe tekst opdraven. Sterker nog, om de cryptische taal en diepzinnige inhoud van Yi Jing te combineren met Marions compositie, stelde Lulu voor om het proza dat ze voor de muziek geschreven had te vervangen door Tang-gedichten. Gedichten zijn beeldender dan Yi Jing. Bovendien, de Tang-dynastie kende namelijk menig dichter die zich door Yi Jing liet inspireren. Lulu heeft een aantal dergelijke gedichten gekozen en in het Nederlands vertaald.

Lulu over de repetities

Toen kwam Maya in beeld. Ze speelt niet alleen prachtig cello maar componeert ook muziek. Ze is tevens zeer belezen en heeft, net als Marion, een scherp gevoel voor de woordkunst. Terwijl Lulu per lied een gedicht voorstelde, beoordeelden Maya en Marion het gedicht – is het geschikt voor het lied in kwestie of niet? Dit proces ervoer Lulu als een intens genot. De twee musici konden de Tang-gedichten die zo ver van hun geboortplaats Europa en van de huidige tijd liggen feiloos aanvoelen en begrijpen. Samen hebben de drie vrouwen de juiste poëzie voor het juiste lied gevonden.

De repitities die erop volgden ervoer Lulu als een nog intenser genot. Net als Yin en Yang die op elkaar afstemmen en met elkaar in evenwicht komen, stemden de instrumenten van Maya en Marion op Lulu’s gedichten af op een manier die Lulu de oorspronkelijke betekenis van het woord ‘harmonie’ liet inzien. Door Maya en Marion begreep Lulu waarom gedichten in het Chinees Shige 诗歌 (liederen in de vorm van rijmende woorden) heet. Want Tang-gedichten klinken niet als muziek, maar ze zijn muziek, kreeg Lulu van de twee musici te horen.

Genot

Er zijn in totaal tien liederen en evenveel gedichten. Lulu zou de tien gedichten voordragen, zowel in het Chinees als in het Nederlands. Tijdens een repetitie stelden Marion en Maya echter tegelijk voor om het tiende gedicht aan Maya over te laten. Ze zou het gedicht niet voordragen maar zingen. Het bleek dat Maya niet alleen een begaafde cellist is, maar ook een zangeres, een ontdekking die Lulu een zoete verbazing gaf. Hier bleef het niet bij. Toen Maya het tiende Tang-gedicht, op basis van Marions compositie, in zang omzette, onderging Lulu een tweede, nog grotere verbazing. Maya is nooit naar China geweest en spreekt geen woord Chinees. Lulu nam aan dat Maya weinig van de muziektraditie van de Tang-dynastie ( 618—907)kende. Ze zong het Tang-gedicht echter zodanig dat Lulu het gevoel kreeg dat ze befaamde Tang-dichteressen en zangeressen in één zoals Liu Caichun en Xue Tao hoorde dichten en zingen.

Als kind hoorde Lulu over het land van Mozart. Ze droomde ervan om de rijke muziektraditie van Oostenrijk van dichtbij mee te maken. Haar jeugddroom kwam uit toen ze met Marion samenwerkte. Uit de pen van deze fragiele en sierlijke Oostenrijkse kwam muziek die Lulu tot tranen ontroerde.

Als kind hoorde Lulu van haar ouders, die zelf ook boeken schrijven, dat een verhaal de lezer alleen kan raken als de auteur er zelf door geraakt is. Hetzelfde geldt voor muziek, meent Lulu. Van harte hoopt Lulu dat u net zoveel kunt genieten van Ten Songs of Change, zoals Lulu genoten heeft van het wordingsproces.

Tot ziens op 14 augustus! Weet u misschien wat ‘Tot ziens’ in het Chinees is? 不见不散 – Ik blijf op de plek wachten totdat u komt opdagen. Wie zegt dat Chinezen stille types zijn?

Lulu


Koop Nederwonderland of andere boeken van Lulu Wang >>> >>

8 Weekly – ‘Voor iedere geboren Nederlander is Nederwonderland een boek dat echt de moeite waard is om te lezen.’

https://8weekly.nl/recensie/drie-compacte-boeken-van-eigen-bodem/

Nederwonderland – Lulu Wang, recensie, 8 Weekly maart 2019

In Nederwonderland geeft Lulu Wang ons als Nederlanders een kijkje in onze eigen belevingswereld, zoals iemand die ervaart die kennismaakt met ons land. Wat wij heel gewoon vinden is voor een integrerende medelander soms vreemd of typisch.

Wang werd geboren in Beijing en verhuisde op haar vijfentwintigste naar ons land. Wij maakten op grote schaal kennis met de schrijfster via haar debuutroman Het Lelietheater. Nu, vele jaren later, houdt ze ons een spiegeltje voor.

Een land vol met lange mensen. Een land waar water een belangrijke rol speelt. Het leven met de kust maar vooral ook de koude. Het land waar we houden van klein houden en gewoon doen. Het land vol met handelaren en zuinigheid. De sociale gedachte van onze samenleving. De speciale band tussen Nederlanders en Belgen. De prachtige, bijzondere steden naast Amsterdam, zoals Groningen en Maastricht. De verhoudingen zoals wij die kennen tussen mannen en vrouwen. De zelfstandigheid van de vrouw in onze samenleving. Ons omgaan met ruimte, het maken van polders en de hokjesgeest. Onze taal in het zeggen en schrijven waarin woorden voorkomen die voor ons heel belangrijke onderwerpen aangeven, zoals gezellig, heerlijk, het ‘ik houd van jou’ en het bijzondere van de provincie Zeeland.

Naast al deze bespiegelingen kent het boek vele tekeningen en afbeeldingen. De tekst blijft steeds compact.

Ze schrijft over het tegelijkertijd groot en klein zijn van Nederland, maar ook over het succes van Nederland. Voor iedere geboren Nederlander is Nederwonderland een boek dat echt de moeite waard is om te lezen. We zijn niet alleen bijzonder omdat we pindakaas en hagelslag eten. We zijn op veel gebieden zoveel anders dan anderen. Daar mogen we best zuinig op zijn en we mogen best onze eigenheid bewaren.

Wang schetst ons een mooi, vermakelijk en eigenlijk ook goudeerlijk beeld.


Koop Nederwonderland of andere boeken van Lulu Wang >>> >>

Nederlands Dagblad, 19 mei 2018, interview met Lulu Wang over haar nieuwe boek ‘Nederwonderland’

Maurice Hoogendoorn beeld David van Dam

 

Kop

 

Lulu Wang (57) schreef een boek met korte observaties over Nederland. Ze wil het land waar ze sinds 1986 woont beter begrijpen en tegelijk Nederlanders een spiegel voorhouden. ‘Nederland is het land van de gewone man. Als ik een gouden dak op mijn huis zou zetten, zou ik door mijn buren worden bespuugd.’


 

Als jongedame van 25 verliet Lulu Wang China. Ze had Engels gestudeerd en wilde ervaring opdoen in het Westen, het liefst in Engeland. Het werd Maastricht, waar ze Chinees kon doceren. ‘Ik had het plan om na een tijdje alsnog naar Engeland te gaan’, vertelt Wang. Maar zo ver kwam het nooit. ‘Ik werd verliefd op Annie M.G. Schmidt.’
 
Met haar in het Nederlands geschreven debuutroman over haar jeugd in China tijdens de Culturele Revolutie, Het lelietheater, werd Wang in 1997 plots bekend. Het boek was een enorme bestseller zoals we die maar af en toe zien in Nederland.
 
Sinds een aantal jaren schrijft ze geen romans meer maar non-fictie, veelal over de Chinese en de Nederlandse cultuur en de verschillen tussen beide. ‘Na het succes van mijn debuut ben ik gestuit op smaak- en cultuurverschillen’, verklaart Wang die overstap. ‘Mijn bloemrijke taal valt hier niet goed. Dit nieuwe boek over de Nederlandse cultuur is deel van een zoektocht: hoe kan ik romans schrijven die beter gewaardeerd worden, zonder mezelf te verliezen?’
 
Na de lof en prijzen voor Het lelietheater kreeg Wang in de jaren erna spijkerharde kritiek van recensenten op haar volgende romans. Toch schrijft Wang in Nederwonderland dat ze de Nederlandse directheid is gaan waarderen. Om een voorbeeld te geven vertelt ze over een Nederlandse taalkundige, wijlen Frida Balk, aan wie ze haar nieuwste boek opdroeg. ‘Toen ik zoveel kritiek kreeg van recensenten wilde ik weten wat ik nou precies verkeerd deed. Op een dag heb ik professor Balk gevraagd om mijn boeken te lezen en mij verder te helpen. Ze was heel eerlijk en zei dat de inhoud en de stijl niet bij elkaar passen. Ze gaf me het advies korte stukjes te schrijven, om dan later, als ik me echt thuis zou voelen in het Nederlands, weer aan een roman te beginnen. Dat kwam hard aan. Maar ik heb ingezien dat ze gelijk had. Het mooie aan haar kritiek was dat ze niet naar mijn persoon keek, of naar het succes dat ik heb gehad. Dat kon haar allemaal niets schelen. Ze keek puur naar de kwaliteit van mijn teksten. Nu probeer ik niet meer over de top te gaan. Ik begin sober taalgebruik ook steeds mooier te vinden. Ik schrijf nog steeds bloemrijk, ik blijf Lulu, maar ik ben ook rijper geworden. Ik ben me beter bewust hoe mijn woorden overkomen op Nederlandse lezers.’
 
Wang vertelt haar verhaal in het Chinese theehuis in de achtertuin van haar woning in Den Haag, richting de kust. ‘Mooi, hè? Ik heb het speciaal door een architect van Chinese afkomst laten ontwerpen. Zoiets kun je in Nederland niet kopen.’ We drinken Chinese thee, waarin de blaadjes los ronddrijven. ‘Met je tanden moet je filteren’, zegt ze.

 

Een van Wangs observaties in haar nieuwe boekje betreft de Nederlandse liefde voor stamppot. Het is een van de stukjes onder de titel ‘Water’. Nederlanders bouwen op hun bord een dijk, in de kuil in het midden gieten ze jus, en vervolgens mengen ze alles door elkaar, beschrijft Wang. Met humor voegt ze eraan toe: ‘Als er een overstroming is, doen ze hetzelfde. (…) Het eten van stamppot is dus een generale repetitie voor Nederlanders, net als het testen of de sirene het nog doet de eerste maandag van elke maand.’

 

Overdrijft u de invloed van water op onze cultuur niet een beetje?
 
‘U merkt het niet omdat u er middenin zit! U hebt een spiegel nodig om uzelf te zien. Waarom houden Nederlanders van zwart en niet van uitbundige kleding? Omdat de dagen hier vaak grauw zijn. Waarom kijken jullie zo ernstig? Omdat de dijken kunnen doorbreken. Waarom zijn jullie zo goed in watersporten? Juist. Het kan zijn dat ik overdrijf, maar ook dat u de invloed van water onderschat.’

 

Waaraan moest u het meest wennen toen u in Nederland kwam?
 
‘Het individualistische. In China helpen mensen elkaar veel meer. Niet alleen familie, ook vreemden. Het nadeel daarvan is dat mensen zich ook meer met elkaar bemoeien. Nederlanders kunnen trouwens ook goed als collectief optreden. Nederlanders zijn zich goed bewust dat ze in een klein land wonen en dat ze moeten samenwerken om iets te bereiken. Ik heb eens een filmpje ingesproken voor Nederlandse bakkers. Ze werkten samen om de Chinese markt te veroveren. Dat is de Nederlandse handelsgeest. In de politiek zie je het ook: veel kleine partijen die wel samen móéten werken.’

 

In Nederland wordt het niet gewaardeerd als je je kop boven het maaiveld uitsteekt. Je moet ‘normaal’ doen. Voelt u die druk ook?
 
‘Eerst niet, want ik had het niet direct door. Later ontdekte ik dat je in Nederland niet te succesvol moet zijn. En als ik spirituele dingen schrijf, wordt dat al snel als vaag of niet ter zake doende bestempeld. Dat is het aardse waar Nederlanders van houden. Ze houden van small talk; het moet niet te diepzinnig of esoterisch worden.’

 

Nederland is het land van de gewone man, schrijft u. Uw Chinese vrienden waren verbaasd dat iedereen hier, al moet je misschien even sparen, in een sterrenrestaurant kan eten.
 
‘Gelijkheid staat hier hoog in het vaandel. Er zijn relatief geen grote verschillen tussen rijk en arm. Dat vind ik mooi, maar je betaalt er ook een prijs voor. Dit is geen land voor uitschieters of voor mensen die van romantische literatuur houden. In Italië zou ik gerust een gouden dak op mijn huis kunnen laten zetten, maar als ik dat hier doe, zouden mijn buren me bespugen.’

 

Bent u met de jaren ‘Nederlandser’ geworden?
 
‘Hoe Nederlandser ik word, hoe Chineser ook. Je leert je kern beter kennen. Ik heb me de openheid en vrijheid van Nederland eigen gemaakt, maar ben in mijn holistische denken Chineser geworden. Westerse mensen denken dualistisch, in goed en fout. Maar voor wie holistisch denkt, is alles heel relatief. Wat is een schurk? Dat hangt sterk van jouw positie en standpunten af. Is liefde per definitie goed? Als een mooie vrouw van jou houdt, vind je dat leuk, maar als een tijger van je houdt, vind je dat niet zo leuk.’ Wang lacht uitbundig. ‘Holisme betekent voor mij vooral dat je de dingen in een groter kader probeert te zien.’ Ze wijst naar een beeld van Boeddha in haar tuin. ‘Boeddha ziet wat goed is en wat fout is, en kiest dan zijn eigen weg. Niet de goede weg, want die kan later toch slecht blijken te zijn.’

 

Maar als alles relatief is, kun je het kwade eenvoudig goedpraten.

‘Je kunt er te ver in gaan, dat klopt. Dan geeft het je een excuus om de belasting te ontduiken bijvoorbeeld. Té holistisch is niet goed, net als té dualistisch niet goed is.’

 

Aan het eind van het gesprek vraagt Wang: ‘Spreek ik archaïsch? Ja, hè?’

 

Nee hoor. Maar u gebruikt wel opvallend veel spreekwoorden, ook in uw boek.
 
‘Waarom doet u dat niet? In China is dat heel gewoon. Ik hou van spreekwoorden. Ze zijn de fossielen van een cultuur. Beeldende juweeltjes. Dat is nog zo’n verschil met Nederland. Fransen en Duitsers koesteren hun culturele bagage veel meer dan Nederlanders.’

 

N.a.v. Nederwonderland
 
Lulu Wang. Uitgeverij Lulu Wang, Den Haag 2018. 205 blz. € 19,95
 

Koop Nederwonderland of andere boeken van Lulu Wang >>> >>

Lulu Wang presenteert twee zang- en dansvoorstellingen van een genomineerd zang- en dansgezelschap rechtsstreeks uit de Provincie Gansu, China

Wanneer: ma. 28 mei en dinsdag 29 mei 2018
Lulu Wang presenteert op twee fantastische zang- en dansvoorstellingen
NB: Alle kaarten zijn uitverkocht.

Voorstelling 1
Datum
Maandag 28 mei 2018
Locatie
Stadsschouwburg De Harmonie
Aegon zaal
Ruiterskwartier 4
8911 BP Leeuwarden

Voorstelling 2
Datum
Dinsdag 29 mei 2019
Locatie
Stadstheater Arnhem
Grote Zaal
Velperbinnensingel 10
6811 BP Arnhem

Koop Nederwonderland of andere boeken van Lulu Wang >>> >>