Ontmoeting met een kraanvogel, gedicht van Lulu Wang, in het NL en CN



Ontmoeting met een kraanvogel

Naalden sieren de bomen
Geur benevelt de dennen
M’n oren vervuld met vogelenzang
M’n benen meten grenzeloos bos

Mijn ogen verblind door ’n straal licht
’n Witte kraanvogel landt voor m’n gezicht
Met haar sierlijk ranke nek tot mij gericht
En nadert mijn hand met haar ogen dicht

Mijn verbazing rijst uit de pan
Hoe weet ze dat ik geen boze man ben
Die haar gaat nemen in het gevang
Voor een snood winstbejagend plan?

Met haar ogen helder als een bergstroom
Staart ze mij toegenegen aan zonder schroom
En nodigt mij tot een dans onder ’n denneboom
Ben ik soms binnengewandeld in een droom?

Uitgedanst reikt ze haar nek uit
Ik hoor haar hartstem donderluid
Ze wacht op mijn innige besluit
Haar vederlicht te strelen naar verluidt

Nog meer verbaasd richt ik me tot boven
Wat een mooie droom niet te geloven
Totdat ik een kraanvogel zie linksboven
Daar tussen de dennennaalden verscholen

Hij kijkt zijn vrouw vanuit de verte aan
En wil haar met daad en kracht bijstaan
Mij te benaderen dapper lief en spontaan
Een wens waar ze niet durfde voor te gaan
In haar vorige leven en nog steeds ontdaan
Opdat ze mij nu kan uitzwaaien blij en voldaan

Nu ik haar heb begrepen dans ik weer rond
Met mijn kraanvogel op zachte dennengrond
Gearmd wil ik met haar blijven tot in de avond
En haar voorzichtig liefkozen tot de morgenstond

Opeens schudt een wind het bos door elkaar
De witte vogel flappert met vleugels en daar
Gaat ze verdwenen achter de wolken en waar
Ik ook zoek kan ik haar nergens worden gewaar

Sindsdien zit ik jaren vruchteloos uit te vogelen
Waarom kwam ze en liet ze mij daarna ronddolen
Met een onvervulde wens haar te vergezellen
En haar met m’n liefde te doordringen tot in alle cellen

Misschien was mijn wens ook de hare geweest
Haar vorig leven was geschoeid op dezelfde leest
Ook zij hoopte op m’n gezelschap stiekem en bevreesd
Dat ik haar zou afwijzen en daarom snel weggesjeesd.

鹤遇

松针缀满树梢
松香溢满林中
鸟声不绝于耳
无人之境漫走

飞来一束白光
定睛一看白鹤
轻盈两肢着陆
高雅脖颈低探

一阵凌乱不解
为何停我跟前
不怕我歹意起
捉它换点银两

鹤儿翩翩走近
脉脉含情视我
展翅迎风起舞
扬起松香一片

舞罢曲颈靠我
似乎等我触摸
我即凌乱不堪
满腹狐疑不解

举头望见棕鹤
盘旋树梢张望
好像等其侣伴
了却前世夙愿

我便笨手笨脚
与鹤同舞一曲
继而爱抚红冠
温软流彩羽衣

狂风搅动深林
白鹤振臂升起
好似闪电穿云
弃我而去绝影

多年来总在想
鹤为何来来了
又为何丢下我
甚至怀疑是梦

浮生不若梦
邂逅不如烟
就是梦与烟