Rotsvast, gedicht Lulu Wang


Rotsvast

Ik heb je beloofd terug te keren
Zodra de wind zich gaat keren
Lentebries strijkt over warme meren
Wilgen gestoken in frisgroene kleren

Dan snel ik als ’n speer huiswaarts
Terwijl je je elke dag haast zeewaarts
Met je ogen gericht blauwe-hemelwaarts
Op zoek naar vogelenintocht landwaarts

De pieken en dalen van de zilte woelige baren
Getuigen onze telkenmale hereniging al jaren
Een zwaluw houdt zich immers aan zijn woord
Een rots in de branding blijft wachten in haar oord.

守望

冬至答应过你
一开春去看你
风儿渐变柔和
柳儿重返婀娜

我即似箭归心
你把秋水望穿
我不会扑个空
你无需空伤悲

海边高耸岩石
见证久别重逢
鸿燕一言九鼎
磐石原地相等