Sproeien, gedicht van Lulu Wang

Je bent geen mens maar een bloem

Geurend temidden druk bijengezoem

Als je lacht springen knoppen open

Als je zingt gaat mijn bloed sneller lopen.

Ik wil je plukken en mee naar huis nemen

Je veert met de lentebries en ziet problemen

Mensen en bloemen behoren tot twee werelden

Zeg je zuchtend maar niet in onze binnenwerelden

Je vraagt mij je vaker te besproeien met liefdesregen

Want je hart is tot niemand anders dan mij genegen.


Koop Levenlangverliefd, gedichtbundel of andere boeken van Lulu Wang