Lieve Lulu,

Met kerst heb ik je nieuwste werk gekregen. Nederland, Wo ai ni. Ik ben er meteen in begonnen en heb ‘m uit. Ik heb er van genoten. De humor waarmee je je eerste dagen in Nederland vertelt is geweldig. Daarnaast geeft het toch ook weer even iets om over na te denken. Hoe wij als Nederlanders toch in elkaar zitten en ons landje functioneert. Al is er inderdaad veel veranderd in 25 jaar.

Ik ben in 2010 in Beijing geweest. Voor mij was dat ook een cultuurshock. Ik vond het daarom nog leuker om juist van iemand te lezen die vanuit Beijing naar Nederland komt en hoe die ons ziet. Het maakt je bewust van de verschillen in de wereld. Ieder volk, elke maatschappij heeft zijn eigen normen en waarden die voor hen normaal zijn. Dat ze anders zijn wil niet per definitie zeggen dat ze fout zijn. Jij geeft dat goede voorbeeld in je nawoord. Door te stoppen met vergelijken ben je van Nederland gaan houden en daar kon misschien wel eens de kern zitten. Dank je wel voor weer een leuk boek!

Liefs,

A.
– Noot van Lulu: omwille van privacy heb ik slechts een letter van de lezer vermeld.

Fotograaf: C. Dierickx
Foto: Boekpresentatie in de Oude Kerk van Charlois.