Artikel 2 over ‘First concert China has Talent in Holland’

l-1l-4l-6l-9

First concert China has Talent in Holland

Op zaterdag 28 juni bood het Theater aan het Spui plaats aan het eerste optreden van Chinees talent in Nederland. Op initiatief van mevrouw Seegers-Chien van de Stichting Chinese Cultuur Nederland en met belangrijke financiële steun van de oprichter van het onlangs geopende centrum voor Chinese cultuur Viming, meneer Shuai Wang, was dit het eerste concert door Chinees talent van eigen bodem.
Xiao Wang, bekend van zijn optreden in Holland’s got talent en waarvan Gordon dacht dat hij alleen menukaarten van de plaatselijke afhaalchinees kon oplezen, was hoofdact en zong de sterren van hemel. Met evenveel souplesse en virtuositeit zong hij een lied van Schubert, een aria, het themalied van “The Lion King” en een schitterend lied van Andrea Bocelli. Zijn grote klasse werd op pop-gebied geëvenaard door Chaofan Xu en Lico. Het duet over een liefde die zijn houdbaarheidsdatum had bereikt maar waar de geliefden maar geen punt achter konden zetten liet het publiek een paar seconden stil zijn voordat het uitbarstte in daverend applaus.

Het succes van de avond werd voor een groot deel ook gedragen door de boeiende presentatie van Lulu Wang. Zij liet de zaal kennis maken met wondermooie aspecten van de Chinese cultuur. Wist u bijvoorbeeld, dat de Chinese Romeo en Julia na hun dood terugkwamen als vlinders en elk voorjaar dartelend boven hun eigen graf te vinden zijn? Als u in de lente al die wonderlijke insecten ziet, zei Lulu aan het einde van de avond, dan hoop ik dat u terug zult denken aan deze mooie voorstelling.

Als het aan meneer Wang van Viming ligt dan is dit concert het eerste in een lange reeks van Chinese culturele evenementen. De succesvolle jonge zakenman vertelde in een interview met Lulu Wang op het podium dat terwijl iedereen bezig is geld te verdienen, hij het juist belangrijk vind om in het blauwe water van de cultuur te investeren. Dat levert weliswaar niet direct geld op, maar op termijn zal iedereen er zich rijker door voelen. Want waar Chinezen en Nederlanders samen leuke dingen doen en genieten van cultuur, daar zullen rijke vriendschappen opbloeien.
l-5MengjieHan_325_183_70_c1_left_top

露露逸谈5,好了歌与缘起因果/ Chinese column 5, Lulu Wang

jomarionlu

《红楼梦》刻画了无数大小人物的生别死恋,家境沉浮,但归根结底可用书中的好了歌来一歌以蔽之。

世人都晓神仙好,
唯有功名忘不了。
古今将相在何方?
荒冢一堆草没了!

世人都晓神仙好,
只有金银忘不了。
终朝只恨聚无多,
及到多时眼闭了!

此歌将佛家色即是空的思想体现得淋漓尽致。小时读此书时,难免伤心流泪,感叹人世炎凉。长大后学了英文,看了许多欧美名著,觉得还是一些西方名著读起来过瘾。因此倍受良心折磨,责备自己背宗忘典,逆子一枚。无奈之余,再次拜读《红楼梦》,恍然大悟,意识到我读此书为何郁闷,读某些西方名著为何过瘾。

细数红楼众生,尤其是其中的大人物们,哪位在有时想到无,想也许是想到了,但哪位在有时散财,积德行善, 并且将积阴德为生活宗旨?佛家道,色即是空,有早晚会变成无,但空即是色,无只要行善积德,便迟早会有福报。

宝玉聪明绝顶吧?黛玉冰雪聪明吧?宝钗大智若愚吧?他们彼此周旋攀比,妒忌算计,享尽眼前的荣华富贵,但其中哪位想过他们与刘姥姥等饥寒交迫的劳苦大众只有一墙之隔?即使刘姥姥和孙女偶进贾府,众小姐公子哥们也只是把他们视为开心果,讥笑之余散点零钱牙秽以欣赏刘姥姥和孙女感激零涕的村姑像。

雅典神话中有个命运女神。她虽然在一段时间里会背一个人走路,但她过一会就累了,放下这幸运儿歇一歇脚,然后再找一个人。下次她背的便是另一个幸运儿了。这神话与佛教的色即是空异曲同工。色终究会成为空。如果我们被幸运女神背着时,不时刻准备着用自己的双脚走路,那女神放下我们以后,我们一定像跟红楼众生一样,悲观失落,唉声叹气。

英国有个著名的传说‘阿瑟王和他的圆桌骑士’。阿瑟王年迈时说过一句至理名言。其大意是, 命运让我们强大,是因为它让我们趁强大时帮助弱势人群,所以当弱势人群强大时,我们能得到他们的帮助。这话跟佛教的富有时要施舍散财积德行善有何区别?如果我们不这么做,那就中了好了歌的预言。

积德行善不仅是指施舍散财,而且也是指心怀善意,慈悲为怀。纵观红楼老老小小,他们每天都在做啥?有的寻欢作乐,有的勾心斗角,有的互相攀比,有的含辛茹苦,屈辱一生,命不如小姐少爷的一只猫儿值钱。有几个富有强大的红楼人物能和法国雨果《悲惨世界》的主人公让瓦让相比美?

让瓦让的金烛台被偷后,他没像王熙凤等人丢了翠玉耳环一样,叫仆人跪成一溜,不打自招,或屈打成招。让瓦让对来抓小偷的警察说,金烛台是他送给小偷的礼物。他拾到一个小姑娘,不是拿她当丫鬟使,还口口声声说她得感激他,否则将没饭吃,饿死街头。 他把她当作亲女儿养。女儿长大谈恋爱,恋人因参加法国大革命失踪,让瓦让为他的准女婿祈祷,祷词惊天地泣鬼神。在由《悲惨世界》改编的歌剧中,那祷词成了催人泪下的咏叹调。这就是为什么我 – 恕我这个炎黄祖宗的不孝子孙直言 – 读法国名著,如《悲惨世界》,《巴黎圣母院》时,心灵感到震撼,一种我读《红楼梦》所没有的震撼。

话又说回来了,让瓦让之所以能慈悲为怀,是因为他曾穷困潦倒牢房坐穿屈辱半生。受尽煎熬后他才懂得善为何物。他的善性是有因的,并非空穴来风。如果他像宝玉那样生在富贵人家,自小花簇锦攒,说一不二,不说一下人也为你做一,他还会那样积德行善,慈悲为怀吗?

世间有几个凡人能出污泥而不染, 生出清丽芬芳的莲花?《红楼梦》没能塑造这一莲花式人物,因为宝玉没有生在泥泞里。《悲惨世界》做到了这一点,因为让瓦让从泥泞里挣扎出来了。与其说这要归功于小说作者雨果的灵感,还不如说是他仅是将残酷的现实一五一十地记录在了纸上。红楼里出不了让瓦让,悲惨世界出不了贾宝玉。我之所以觉得某些欧洲名著读起来上瘾,是因为我张冠李戴,将红楼与悲惨世界相比。我这逆子除了逆还愚。

但我张冠李戴也有好处,那就是发现, 雅典命运女神和法国作家雨果和佛家一样,也认为慈悲是拯救悲惨世界的唯一途径,施舍散财是延长锦绣年华的不二选择。因为空即是色,积德行善能使无中生有,空中生色,而有福不与人共享,必将惨淡收场。

大慈大悲莲花座上的南无阿弥佗佛。