… ik vond in de bieb Het tedere Kind en die ben ik nu voor de tweede keer aan het lezen (deze had ik ook jaren geleden gelezen ) maar niet uit gelezen waarom weet ik niet. Ik ben ook fan van Renate Dorrestein dus die las ik de laatste tijd steeds tot ik jouw weer onder ogen kreeg…. Ik vind het heel knap als iemand boeken kan schrijven zoals jij en ook Renate, maar wat ik me nu af vraag is, nu ik Het Tedere Kind aan het lezen ben, hoe kan jij je die dingen van toen je zo klein was nog herrineren? En ook hoe je die gevoelens beschrijft….(hoe kan iemand zo’n lief leuk kindje zoiets aan doen he….dan ben je toch een grote barbaar….natuurlijk weet ik dat dit soort dingen gebeuren, maar jij bent naar mijn weten de enigste bekende schrijfster die erover heeft geschreven.
 
Nou Lulu hele hartelijke groeten van een grote fan….en vooral niet stoppen met schrijven!
 
xx
 
N.*
——-
*Omwille van discretie wordt slechts een letter in de naam van de lezer vermeld.
 
Fotograaf: Roger Voorn
 

Mijn beste Facebookvriendin Merlin,
 
Dank je voor je kritische reactie op mijn vorige blog*. Je eerlijkheid vind ik heel fijn en waardevol. Als je suggesties hebt zodat ik mijn werk kan verbeteren, houd ik me van harte aanbevolen. Ik wens je een fijne zomer toe.
 
Lieve en dankbare medemenselijke groet,

Lulu
Ps. Chinezen zijn ook mensen, met hun sterke en zwakke punten, net als iedereen op onze aarde. Misschien was ik in mijn vorige leven een Franse vrachtwagenchauffeur die Jean-Claude heette.
 
Foto: Theo Benschop.
*Merlins reactie op mijn vorige blog op Facebook: ‘laat ze maar lekker in china blijven, ze moorden tibet ook al uit.’