Geen minuut wachten met liefde bekennen
geen seconde treuzelen met liefde bedrijven
geen tel uitstellen met liefdesband bezegelen
met daad en kracht.
 
Zeg het nu wij kunnen praten
doe het nu wij mogen leven
kus nu wij elkaar nog voelen
met ziel en zaligheid.
 
Het leven is eindig maar onze wil te beminnen
beslecht de muur tussen hier en hiernamaals.
 
Lulu troost zichzelf met de gedachte dat
de verongelukte Belgische en Nederlandse
kinderen en volwassenen met ons verbonden zijn,
zij het voortaan met een onzichtbare draad.
 
 

Woorden schieten te kort
nu onze droefenis lang is
reddeloze lijdenis verdort
als medeleven oneindig is
 
Lulu wenst heel Belgie en Nederland zielesterkte in onze rouw
om de slachtoffers van het busongeluk in Zwitserland.