Chinablog Lulu Wang, Dag 4, internetontbijt

Mijn ontbijt bestond uit dimsums met garnalen erin. Engeltjes op de tong. En uit mini-mango’s die luisterden naar de naam ‘keizerlijk genot’ of zoiets. Terwijl ik daarvan zat te smullen vroeg ik aan mijn vader waar hij aan die mango’s was gekomen. Want Yunan, waar dit fruit groeide, ligt zowat 3100 kilometer van Beijing verwijderd. Vader antwoordde dat hij de mango’s de avond daarvoor op internet besteld had en het pakket was binnen 10 uur na bestelling bij ons aangekomen.
 
Ook de garnalen waren de avond daarvoor via internet besteld. Ze kwamen vanochtend aan in een vriesdoosje, gevuld met ijsblokjes.
 
Ik vroeg mijn vader waarom hij winkelde via internet. Twee redenen, legde hij mij uit. Een, hij hoeft niet de straat op te gaan. Twee, veel goedkoper dan in een fysieke winkel.
 
Ik werd benieuwd en bestelde meteen drie jurken van een webwinkel in Shenzhen (2372 kilometer van Beijing vandaan) voor overbodig te zeggen, een schappelijke prijs. De webshops hier kunnen hun klanten 24 per dag te woord staan. Daarom had ik via chatten het betrokken webshoppersoneel platgevraagd want ik wilde geen kat in een zak kopen.
 
Mijn bestelling was geplaatst om 17.30 uur in de avond en de volgende dag rond 14.00 uur waren de jurken bij mij aangekomen. Of helemaal vanuit Shenzhen, waar de winkel is gevestigd of vanuit hun magazijn in Beijing of omgeving. In het eerste geval via een soort estafet. Van Shenzhen naar een post die zeg maar 1500 kilometer dichter bij Beijing ligt en dan naar een post 750 kilometer dichter bij Beijing om vervolgens rond 1400 uur het adres van mijn ouders te bereiken.
 
Morgen vertel ik over het chatten met de webwinkel, want dat was een ervaring apart.
 

Media over Lulu’s lezing in Hetpaleis, Antwerpen 22 april 2013

Een lezing van Lulu Wang – Over China, traditie en moderniteit
29-04-2013 | Tuyet Nga Bui Thi
 

Hoe kan men relativeren als men het niet van een ander perspectief bekijkt? Voor een Chinees is slecht niet noodzakelijk iets negatief. Slecht is de voorbode van iets goed.
China komt de laatste jaren vooral in het nieuws als één van de sterkst groeiende economische machten in de wereld, maar hoeveel weet de Westerling echt over de Chinese cultuur? De naar Nederland ingeweken schrijfster Lulu Wang schetste in een inzichtelijke lezing gevuld met pittige anekdotes een beeld van haar geboorteland op de grens tussen traditie en moderniteit. Sopraanzangeres Xiaolan Ji zorgde voor de muzikale omlijsting die het publiek kippenvel bezorgde.
 
“Slecht is de voorbode van goed”
Yin & Yang… de westerling denkt spontaan aan die mooie porseleinen ballen die je kan kopen in elke Chineze winkel. Maar voor Lulu betekent het evenwicht tussen man en vrouw, koud en warm… alles heeft twee kanten die elkaar in evenwicht houden. De Westerling denkt vaak zwart of wit, goed of slecht. Dat is een extreme denkwijze. Hoe kan men relativeren als men het niet van een ander perspectief bekijkt? Voor een Chinees is slecht niet noodzakelijk iets negatief. Slecht is de voorbode van iets goed.
 
“Ik hou jou”
Haar nieuwste novelle noemt “Regenland, wo ai ni” (Regenland, ik hou van jou). Ze staat even stil bij de zin “ik hou van jou”. Wordt “Ik hou van jou” nog veel gezegd in het grote China? Waar nu een overaanbod aan mannen zijn, is “ik hou van jou” niet zozeer meer van toepassing. Voor Lulu is het eerder kiezen uit Ping, Pang of Pong om uiteindelijk Pang te houden omdat hij haar meer kan bieden in het leven. Ik hou Pang, en niet: ik hou van Pang.
 
“Leven is kiezen tussen kwaad en minder kwaad”
Bepaalde beslissingen die China maakt stoten op veel kritiek in het Westen. Neem het 1-kindpolitiek. De Westerling kan maar niet begrijpen waarom de overheid zich moeit met de kinderwens van een koppel. Maar de Chinees ziet “the bigger picture”. Leven is kiezen tussen kwaad en minder kwaad. Een kind op de wereld brengen is iets onvergetelijk en prachtig. Maar kan men nog ongeoorloofd voortplanten in een land dat te kampen heeft met overbevolking en overconsumptie? Als iedereen egoïstisch zou zijn en zich niet houdt aan deze 1-kindpolitiek, wat blijft er dan nog over van China? Kan een Chinese ouder nog garanderen dat zijn kind ruimte heeft om te spelen, gezonde lucht om in te ademen, genoeg eten en drinken? Het klinkt hard en als je altijd al droomde van een groot gezin, is het niet moeilijk om te gehoorzamen maar uiteindelijk tonen de Chinezen begrip voor deze beslissing. Want ze hebben liever minder kwaad dan kwaad.
 
Criminaliteit in China?
Enkele jaren geleden werkte ik in China. Op een drukke ochtend verliet ik mijn appartement maar vergat ik de deur op slot te doen. Een hectische agenda zorgde ervoor dat ik niet dacht aan mijn open deur. Ik ontdekte het pas bij het thuiskomen. Mijn Westers instinct deed me bellen naar de politie. Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet onder controle houden en ben op vooronderzoek gegaan. Tot mijn verbazing zat alles nog op zijn plaats. De politieagenten kwamen snel aan en deden hun taak.
 
Ze konden het natuurlijk niet laten om de opmerking te geven dat ze voor niets waren gekomen. Criminaliteit wordt gestraft met de doodstraf. Een gevolg daarvan is dat men de deur niet meer op slot doet, zo veilig is het nu in China. Een harde beslissing om criminaliteit uit te roeien.
 
>>> Lulu Wang was te gast in het Paleis in Antwerpen, uitgenodigd door DeBuren, op 22 april 2013 <<<