Morgen is het Chinese Nieuwjaar. Net als de kerst van het christelijke geloof heeft dit Chinese feest een diepere betekenis. Alleen ligt die bij de meeste
Chinezen niet op het religieuze gebied, maar op het sociale. In plaats van in je huis een stal en
een kerstboom te versieren, richten de Chinezen een altaar in. Met erop wierookstokjes en lekkernijen voor
de naamborden van de voorouders – overleden opa’s, oma’s, hun opa’s en oma’s, hun ooms en
tantes, broers en zussen en aanhang. De bedoeling is dat voordat de levende familieleden aan
een feestmaal beginnen, de voorouders op de naamborden eerst de delicatessen keuren,
proeven en inzegenen. Vervolgens spreken ze zegeningen uit voor de levende familie in het komende jaar.
 
Wat is het verschil tussen het eten voor de voorouders en de hun levende familie? De eetstokjes in de
kommetjes staan rechtop, terwijl levende mensen de eetstokjes naast de kommetjes op de tafel leggen.
Een paar jaar geleden stak ik niets vermoedens mijn stokjes in mijn rijstkom en een van mijn vriendinnen
sloeg op mijn vingers. Dat was … op me afroepen. Waarom gebruik ik puntje puntje puntje om een negatief woord
te aan te geven? Omdat je gedurende vijftien dagen rondom het nieuwjaar geen lelijk woord mag gebruiken, anders
begint je jaar puntje puntje puntje.
 
Een bijgeloof? Nee, hoor. Volgens de westerse psychologie heet het positief denken.
 
De blog over dit grote feest van een kwart van de wereldbevolking wordt vervolgd.
 
Ik wens alle mensen die volgens de Chinese kalender leven een Gelukkig Chinees Nieuwjaar toe!
 
Lulu
Foto: Met dank aan een van mijn oude vrienden en tevens Facebookvriend Rits de Koningh.