(Jelai vertelt:)
Van mij mag Chris het licht niet aandoen. Het maanlicht nodigt zichzelf uit onze ramen binnen te komen en alles ziet er zilverkleurig uit, behalve mijn nek, die ivoorgeel is, waar zijn blik op brandt. Hij vraagt mij of ik voor hem wil dansen, ik zeg nee. En licht hem ook niet toe waarom. De blouse glijdt van mijn schouders. Ik leg een tak vol kamperfoeliebloesem in zijn hand. Hij ruikt eraan. Ik wacht. Hij weet niet wat ik wil. Ik houd zijn hand vast en strijk met de tak langs mijn gezicht. Zijn hand trilt en ik laat hem los. Zijn tak streelt mijn nek en schouders. Ik hoor kreetjes uit zijn keel ontsnappen, ga liggen en sluit mijn ogen. Daar waar zijn tak voorbijgaat vlamt mijn lichaam op, waarvan de delen als wilgentakjes in een zomerbries dansen, draaien en beven. Wanneer zijn tak mijn borsten bereikt, glijdt het topje van mij af. Hij knielt voor mij neer en zijn kreetjes worden kreunen. Hij maakt aanstalten naast mij te gaan liggen, maar ik schud mijn hoofd. Ver van mij af, daar moet hij blijven, met alleen de tak als onze brug. Zijn tak is zijn pen. Hij tekent wat ik voel. Met elke pennenstreek gaat er een stukje van mij open. Voor hem open.
Chrisssssssss, ik roep zijn naam, die magie bevat. Ontroerd door wat hij ziet gaat hij door met mij liefkozen. Ik houd mijn armen boven mijn hoofd gekruist en voel zijn haren mijn huid prikkelen. Hij ademt diep – alsof hij zich vermant – en raakt met de tak mijn buik aan, waarop een elektrische stroom door mij heen flitst. Als een komeet door de sterrenhemel. Kort, hevig en onomkeerbaar. De elektriciteit bereikt mijn hoofd en ik zie niets meer, voel niets meer en hoor niets meer. Ik hunker alleen. Mijn tenen krommen zich om te voorkomen dat ik het uit zal gillen van verrukking, die mij verbijsterd achterlaat. Hij ziet mijn kuiten samentrekken en verhoogt zijn tempo van strelen, via de tak, in een ritme dat overeenstemt met de explosietjes in mijn cellen én met het liedje van cicaden in de struiken. Hij vindt mijn voetzool en kietelt mij daar. Ik geef een gil. Zoals nooit tevoren wil ik hem voelen. Niet zijn tak, maar zijn hand, zijn buik, zijn bron van mijn vreugde en zijn benen, verstrengeld met de mijne, als takken kamperfoelie met elkaar, onlosmakelijk en onafscheidelijk.
Ik ben een bloemetje dat wacht op de hand van een jongetje die mij plukt, tot pulp kneedt en die mij verandert in een vleugje herinnering van zijn eerste parfum. Het parfum van zijn verovering, van mijn over-gave. Toe, Chris, druk mij tegen je aan tot ik stik. Als ik stik, ben ik er niet meer. Dan ben ik een deel van jou. Daar voel ik me thuis. Een berg vermorzelt mij. Ik verscheur. En val flauw.
Lulu wenst je veel leesplezier in de zomer vol liefde toe!
– Superzomeraanbieding: alle boeken (inclusief ‘Bedwelmd’) van Lulu as Windows 8 Book App voor 2,99 euro, inclusief de nieuwste Multimedia Book App de tweetalige gedichtenbundel Zomervolliefde/爱满夏天. Klik op het plaatje om de boeken te downloaden https://luluwang.nl/?page_id=12788
– Klik hier en bestel papieren boek ‘Bedwelmd’.
Foto gisteren genomen in Lulu’s voortuin
Fotograaf: Theo Benschop