Vandaag heb ik een afsluitend gesprek gehad met Y. Hij is een knappe ICT’er en tevens een van mijn FB-vrienden. Ons praatje ging over de mobile website die mede door zijn onvermoeibare inspanningen operationeel is gemaakt. Deze site is broodnodig voor het goed functioneren van mijn nieuwe book app Nederland, wo ai ni.

Ik heb met Y te doen. Hij heeft een drukke baan, een baby en een mooie vrouw – alle drie kosten hem tijd en energie, reken maar. Hij wordt de laatste maanden echter steeds geplaagd door mijn mails, sms’jes en skype-oproepen. Daar krijg je het van als je een a-technische dommie dommie als ik aan je stok hebt hangen.

Maar naast specialistische kennis beschikt hij over een engelengeduld, Vlaamse ingetogenheid, zachtaardigheid en niet te vergeten, oeverloze vlijt. Tegen alle verwachtingen en waarschuwingen van een paar technische vrienden in, is het hem gelukt om de mobile site bruikbaar te maken. De site is niet moeders mooiste op het design gebied, maar wel moeders trots – gezien de omstandigheden is wat Y samen met mijn sitebouwer en appbouwer bereikt heeft wat betreft de mobile site magnifiek!

Ik durfde Y vandaag niet te vragen of hij spijt heeft dat hij mij destijds wilde helpen met de mobile site. Immers, wie zou van tevoren kunnen weten dat ik zo’n een vragengenerator zou zijn (op zonne-energie/wind-energie kan ook), hé?

Dit is de tweede keer dat ik intensief samengewerkt heb met een Vlaming. De eerste keer was met de TV-ploegen van de Canvas-serie China voor beginners. Voor de tweede achtereenvolgende keer heb ik diep respect gekregen voor onze zuiderburen.

IJver, kennis van zaken, nul-kapsones, zachtaardigheid en efficiëntie. Nu houd ik ermee op, anders denken jullie dat ik aandelen heb bij BV Vlaanderen

Lieve Y, alhoewel wij niet meer zo intensief met elkaar zullen mailen, sms’en en skypen, ik praat in mijn hart met je. Omdat je in mijn hart bent gekomen.

Tenslotte wil ik zeggen dat het succes van het operationeel maken van de mobile site onmogelijk zou zijn geweest zonder de technische know-how en krachtige bijstand van mijn sitebouwer en van mijn appbouwer.

Nu de bouw van mijn book app het einde nadert – godzijdank! – dreig ik heimwee te krijgen naar al de knappe technici en anderen die de app mogelijk hebben gemaakt en nog steeds mogelijk aan het maken zijn!

Pas op voor je vrouwelijke werkgevers en collega’s, lieve Y, want je bent naast een uitstekende vakman een schat!

 
Foto: Theo Benschop.

Zeer druk met mijn werk. Veel dingen tegelijkertijd. Soms zakt de moed mij in de schoenen, maar ik denk aan al de mensen die mij bijstaan. Een van mijn penvrienden bijvoorbeeld, Y., een knappe ICT’er die mij krachtig bijstaat in dit proces. Mijn sitebouwer E., ook een ICT’er, die mij tot laat in de avond te woord staat. Mijn artistieke designer, L., die mij voorziet van mooie beelden voor het boek. Een aantal van mijn penvrienden, die mij hun prachtige foto’s van Nederland en China ter beschikking stellen en mijn vragen over de foto’s uitgebreid beantwoorden. Mijn collega-auteur J., die mij af en toe lieve sms’jes stuurt om mij een riem onder het hart te steken.

Mijn redacteuren J. en E. en nog meer taalkundigen, die mijn teksten keer op keer redigeren. Mijn fotografen R. en T. , die overal met mij meegaan en mooie foto’s maken. Vooral, mijn appbouwer B., die alle gaten in zijn tijd die hij kan vinden gebruikt om de app te bouwen.

Tenslotte, al mijn penvrienden die mij helpen als ik een vraag op mijn wall neerzet.

Alles bij elkaar, ik heb niets te klagen ondanks de drukte. Ik bid tot het Leven dat ik het vol kan houden. Ik bied jullie excuses aan als ik niet elke dag een nieuwe blog kan pennen.

Dank jullie voor al jullie steun en vriendschap!

Liefs,

Lulu

Foto: Klaas Koppe