Interview nav Nederland, wo ai ni, door Lisa Lim, verschenen op de website ´Chinees bloed´

Interview met schrijfster Lulu Wang

Schrijfster Lulu Wang (Bron: Hester Doove/LuluWang.nl)
De Chinese Lulu Wang is in 1986 naar Nederland verhuisd. Zonder vrienden en familie in haar nabijheid is zij op 25-jarige leeftijd begonnen als lerares Chinees in Maastricht. Tegenwoordig is ze schrijfster en vooral bekend van haar debuutroman ‘Het Lelietheater’. Lulu’s nieuwste roman ‘Nederland: wo ai ni’, gebaseerd op haar eerste ervaringen in Nederland, is sinds dit voorjaar te koop als een interactieve book app. De papieren versie ligt sinds deze maand in de schappen.
Q: Waarom is ‘Nederland: wo ai ni’ nu pas verkrijgbaar op papier?
A: Ik wilde een statement maken met mijn app. Ik vind dat ik als auteur mijn literatuur zo leesbaar en bereikbaar mogelijk moet maken voor jonge mensen die niet langer meer papieren boeken lezen. Die statement heb ik gemaakt na zes maanden. Het lijkt mij nu tijd om het boek op papier uit te geven.

Q: Klopt het dat dit boek een vervolg is op ‘Wilde Rozen’?
A: Je kan het inderdaad als een vervolg zien. Het meisje heet zoals in ‘Wilde Rozen’ Qiangwei. ‘Wilde Rozen’ gaat over het meisje in China. In ‘Nederland, wo ai ni’ gaat het over hoe ze leeft en werkt in Nederland, dus alles wat zij hier meemaakt.

Q: Waarom zouden mensen dit boek moeten lezen?
A: Ik denk dat een Chinese Nederlander een Nederlander een spiegel kan voorhouden om te laten zien hoe een ander naar Nederland kijkt. Ik denk dat lezers daardoor geïnspireerd raken en daardoor ook ontroerd. Lezers gaan op een andere manier naar hun omgeving kijken.

Bron: Uitgeverij Lulu Wang
Q: Wat maakt dit boek anders dan je negen vorige boeken?
A: Dit boek is totaal anders dan mijn andere boeken. In de eerste zin is dit boek dunner, korter en bondiger. En ten tweede gaat ‘Nederland, wo ai ni’ puur over de Nederlandse ervaring en dat geldt echt niet voor mijn andere boeken. Het boek is ook anders ingedeeld. Het bestaat uit kleine verhaaltjes en deze kleine verhaaltjes vormen samen een verhaal. Het boek is toegankelijk en humoristisch. Mijn andere boeken kunnen af en toe zwaar op de hand zijn.

Q: Het gaat wel weer over Chinezen. Zou je ooit een boek over ander onderwerp willen schrijven?
A: Misschien als ik Nederland beter ken. Dan komt het misschien nog wel op een dag, maar ik vind dat ik over dingen moet schrijven waar ik genoeg van weet. Het is raar als ik dingen ga beschrijven die ik niet begrijp of ken. Het is niet verantwoord nu.

Q: Wat kunnen lezers in de toekomst van Lulu Wang verwachten?
A: Vroeger schreef ik hele dikke boeken en nu heb ik een dun boek geschreven. Ik ben van plan om nog compacter te schrijven. Ik ben nu bezig met verschillende boeken en een daarvan heeft als werktitel ‘Rare Nederlanders’. Het is een boek over hoe ik Nederlanders beleef. Dat doe ik in gedichtenvorm, dus dat is één. Ten tweede schrijf ik in twee talen: Chinees en Nederlands. Mijn nieuwe boeken zullen als apps en als papieren boeken verschijnen.

Bronfoto: www.Boekenkast.be
Brontekst: http://chineesbloed.wordpress.com/2012/12/24/interview-schrijfster-lulu-wang/

Verslag door www.dichtbij.nl van o.a. Lulu´s voordracht op haar boekpresentatie op 22 dec. 2012 in de Oude Kerk van Charlois, op het slotconcert van Charlois 550

Natte Kerstmarkt en prachtig concert als slotmanifestatie Charlois 550
REGIO | 23 december 2012 | reageer | Door Rein Wolters, dichtbij-meeschrijver

Popkoor Pop-Up uit Oud-Beijerland gaf een schitterend en veelzijdig concert als afsluiting van de feestelijkheden van Charlois 550. Links de bijzonder dynamische dirigente Inge Rambags. (Foto: Rein Wolters, Rein Wolters)

ROTTERDAM – Lovende woorden namens het stadsbestuur, een gouden speld voor manifestatie-coördinator Joop van der Hor en een heerlijk concert door popkoor Pop-Up uit Oud-Beijerland. De loftuitingen konden zaterdag 22 december niet op in de Oude Kerk van Charlois.
Wethouder H.M. de Jonge (Onderwijs, Jeugd en Gezin) complimenteerde namens ‘de Coolsingel’ de jubilerende deelgemeente met de maar liefst 272 activiteiten, die vanaf 14 april zijn gehouden in het kader van Charlois 550 jaar.

De Jonge benadrukte dat Charlois, hoewel het sinds 1973 bestaande instituut deelgemeente gaat verdwijnen, zeker nog 550 jaar zal voortbestaan. Op welke wijze maakt Ed Goverde, de op papier laatste voorzitter van Charlois, op donderdag 24 januari bekend op de dan ook laatste nieuwjaarsbijeenkomst van zijn politieke en ambtelijke organisatie.

Niet alle Charlois 550-activiteiten waren even geslaagd, werd zonder schroom toegegeven, maar het merendeel wél. Zeker geslaagd was het drie dagen eerder gehouden ‘onderwaterontbijt’ in de voetgangersbuis van de Maastunnel. Een kleine tweehonderd genodigden deden zich er tegoed aan verse broodjes, koffie, jus d’orange, thee en melk. Ook werd er een miniconcert gehouden.

Jammer dat op de slotdag de jaarlijkse Kerstmarkt van het Blommenfestijn rondom de Oude Kerk letterlijk in het water viel, want het bleef onophoudelijk regenen. Het werd daarom niet zo druk als andere jaren, maar de sfeer was er niet minder om.

Sfeervol, gezellig en waardig was de slotavond met als hoofdschotel het optreden van het bijna honderd leden tellende popkoor Pup-Up uit Oud-Beijerland. In dirigente Inge Rambags heeft het koor een bevlogen en dynamische leidster. Ze moet Tina Turner als haar grote voorbeeld hebben, want het is een lust de beweeglijke en expressieve vrouw aan het werk te zien. Ze kreeg er ook menig open doekje voor.

Applaus was er ook voor de Chinese schrijfster Lulu Wang, die een leuke voordracht hield en haar nieuwste boek presenteerde. Het eerst exemplaar ging naar deelgemeentevoorzitter Ed Goverde, die zei het te zullen koesteren als een kostbaar bezit. Als laatste werd manifestatie-coördinator Joop van der Hor in het zonnetje gezet voor zijn nimmer aflatende inzet, waardoor Charlois 550 een bijzonder hoofdstuk heeft toegevoegd aan de historie van Charlois. Tenslotte was er – naast koffie en een bijzondere krentenbol in de pauze – nog een drankje in een tent naast de kerk. En ook toen plensde het gestaag door, ook dat kon niet op.
Dit artikel is voor het laatst aangepast op: 24 december 2012

Fotograaf: Theo Benschop.