De volgende taxichauffeur kijkt keurig naar voren, terwijl Jelai achter op de bank in snikken uitbarst. Het is maar goed ook dat de auto aan alle kanten rammelt, anders zou ik me generen voor haar luidkeelse verdriet. ‘Chris…’ ze slaat met haar lieve vuistjes op mijn knie – het kietelt, in plaats van dat het pijn doet, ‘als je mij nog eens in de steek laat, hang ik mij op aan de dwarsbalk van jouw hotelkamer.’

Waar heb ik soortgelijke chantage eerder gehoord? O ja, toen ze het over mijn moeder had. Mijn antwoord herinner ik me nog. Het is de zaak van mijn moeder of ze in leven wil blijven, ja of nee. Nu zie ik het minder luchtig… ‘Jelai, ik beloof je dat ik altijd bij je zal blijven, als je dat wilt.’

Ze houdt op met huilen en klemt mijn gezicht tussen haar kietelende handjes: ‘Als je je niet aan je woord houdt, hang ik mij…’

Ik leg mijn vinger op haar lippen en… Ze voelen glad en teer als bedauwde rozenblaadjes. Het verlangen ze te zoenen wordt mij te machtig.

Zodra mijn lippen de hare bereiken, wordt ze als was in mijn handen. Ze sluit haar ogen en kreunt als een kitten. Met haar armen om mijn hals golft haar lijfje mee met elk van mijn minuscule bewegingen. Uit dit kleine vrouwtje explodeert een intensiteit die een totale verstandsverbijstering bij mij teweegbrengt. Ik laat mij ontroeren en zink, zink, vrijwillig en remvrij in haar meer van tederheid. Haar gezicht glijdt alsmaar uit mijn greep – de zijdegladde huid biedt weinig houvast. Ik wil haar omhelzen, maar ze is zo frêle – op het fragiele af – dat ik haar wel harder tegen mij aan moet drukken. Toch ontsnapt ze steeds uit mijn armen, als een zuchtje lentebries tussen wilgentakken.

Mijn aanpak wordt hardhandiger en mijn bewegingen wilder. Sorry, ik kan niet anders. Ze kronkelt en kreunt, beide op een ritme dat paradijselijk aansluit op mijn amoureuze aanval. En mijn hart opruit tot hoogten die tot vandaag hebben gewacht zich aan mij te openbaren. Nu begrijp ik pas de zin die ik in een roman tegenkwam: ze is gelijk een pianoforte. Afhankelijk van welke plek ik betast, zingt het goddelijke instrument een daarbijbehorend lied. Ik ben verdronken. De adem is me benomen. En dit onderga ik zonder verzet, spijt evenmin. Ze heeft de musicus in mij wakker gemaakt. Een pianist die tot het ‘Ave Maria’ wordt geïnspireerd du moment dat hij haar huid beroert.

Lulu wenst je veel leesplezier in de zomer vol liefde toe!

– Superzomeraanbieding: alle boeken (inclusief ‘Bedwelmd’) van Lulu as Windows 8 Book App en als e-book vanaf 1,98 euro, inclusief de nieuwste Multimedia Book App de tweetalige gedichtenbundel Zomervolliefde/爱满夏天. Klik op het plaatje om de boeken te downloaden https://luluwang.nl/?page_id=12788

– Klik hier en bestel papieren boek ‘Bedwelmd’.

Fotograaf: Y. Y. Zheng