Schrijven is stoeien met het vertrouwde gevoel van onzekerheid

Beste I,
 
Ik ben heel blij dat je een boek aan het schrijven bent. Op je vragen: Hoe heb jij het schrijven aangepakt toen voor jouw je carriere begon? En ben je nooit onzeker geweest over wat je hebt opgeschreven?
 
is mijn antwoord:
 
De drang die ik destijds voelde om te schrijven was groter dan mijn gevoel van angst en onzekerheid. Nu nog steeds betekent schrijven voor mij vechten tegen dat vertrouwde gevoel van angst en onzekerheid. Maar ik troost mezelf met een zin die luidt: Moed is geen gebrek aan angst maar het overwinnen ervan.
 
Lieve en dankbare groet,
Lulu
 
Foto genomen in mijn kleedkamer in de Rode Hoed, waar ik op 13 maart een lezing gaf over landbouw en voedsel in China.
Fotograaf: Roger Voorn.
 
 

Mijn diepe deelneming met de mensen in Lommel en omgeving

Gisteren zat ik de hele dag te rusten. Weinig werk gedaan. Niets voor mij, maar ik had een barstende hoofdpijn. Ik was amper daarvoor in Lommel geweest om een lezing te geven toen ik hoorde van het tragische nieuws over de verongelukte bus, waarin veel Lommelse leerlingen zaten.
 
Mijn diepe, diepe deelneming. Liefs en veel sterks toegewenst aan Lommel, dat mij met open armen ontving op de dag van mijn lezing.
 
Op zo’n moment kan niets de ouders en andere dierbaren van die kinderen troosten dan bidden. Ik bid voor heel Lommel en omgeving!
 
Lulu in haar machteloosheid maar tevens haar rotsvast geloof in mededogen en zijn zegeningen.
 
 
Foto genomen na mijn lezing in Lommel, 11 maart 2012
Fotograaf: Theo Benschop