Viskom vervolg en Lodewijk de Veertiende

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De boeddhist in mijn vorige blog vertelde eens mijn goede vriendin dat gedachten even reeel zijn als daden. Als wij iemand niet mogen, zelfs als we niets tegen de persoon zeggen of doen, voelt hij het aan en hij zal ons evenmin aardig vinden.

Dit bevestigt de viskomtheorie van Hayward (zie mijn blog gisteren). Als wij leven in een viskom van een wereld, blijft alles wat wij denken en doen in de kom stromen – wederom een bevestiging van ‘Energie vergaat niet’. Met als gevolg dat wat wij denken of doen vroeg of laat bij ons terugkeert. Eerder vroeg dan laat, dankzij de moderne communicatie- en vervoersmiddelen. Als Lodewijk de Veertiende in ons digitale tijdperk zou leven, zou hij ‘Na mij de zondevloed’ niet hebben uitgesproken.

Ik heb het bij mezelf nagegaan. Het is mij inderdaad zelden gebeurd dat ik iemand een vervelende klier vond terwijl hij/zij mij kon luchten. Maar hoe zit het met amoureuze fantasieen? Als wij volharden in iemand in ons hart beminnen, zou hij/zij ons op den duur ook zien zitten? Als ik Hayward of de boeddhist ooit zou ontmoeten, zou ik het aan hem vragen.

Fotograaf: Roger Voorn.

‘Beestig China’ van dhr. Tom van de Weghe en de boekpresentatie van Obbema’s ‘China en Europa’

caa2d3403ab3011a4b6e5ac06e77e49c

Vorig jaar heb ik tijdens een interview bij het Belgische TV-programma ‘Reyers laat’ de eer en het genoegen een voormalige China-correspondent dhr. Tom van de Weghe te leren kennen. Als klap op de vuurpijl heb ik zijn recente boek ‘Beestig China’ van hem cadeau gekregen.

Gisteren heb ik eindelijk tijd gevonden het boek te lezen. ‘Beestig’ blijkt te slaan op de de Chinese dierenriem en niet op China zelf. Tom heeft twaalf Chinezen geinterviewd. Ieder geboren in een ander jaar volgens de dierenriem. Een interessante benadering. Tijdens het lezen vroeg ik me af of de Chinese astrologie sommige karaktertrekken van de personen in kwestie enigszins kon verklaren.

Het boek is echter vooral een verslag van sommige aspecten van China, gezien vanuit de invalshoek van de geinterviewden. Er staan ook beelden in van China, gezien door de ogen van van de Weghe. Indrukwekkende foto’s.

Waarschijnlijk door mijn boeken kom ik vaak in aanraking met journalisten die naar China gaan en die er boeken over schrijven. Zo ben ik een paar weken geleden uitgenodigd voor de presentatie van ‘China en Europa’, een boek door een Volkskrantverslaggever dhr. Fokke Obbema.

Het gaat mij makkelijk af om me te verplaatsen in China-journalisten. Wij hebben allen te maken met een land waar wij niet vandaan komen. Hoe lang de verslaggevers ook in China verblijven of hoe vaak ze ook China bezoeken, het gigantische land met zijn duizendenjarenlange geschiedenis, vijftigtal volkeren, een oppervlakte die ruim 240 groter is dan Nederland, kent talloze gezichten. Het is onbegonnen werk om een compleet beeld ervan te krijgen. Zelf heb ik 26 jaar in Nederland gewoond en gewerkt. Toch lukt het mij niet een beeld van dit land te krijgen, laat staan een mening te vormen die kant of wal slaat.

De enige houvast die de heren van de Weghe en Obbema en ik hebben, is volgens mij te blijven kijken en luisteren en de puzzelstukjes naast elkaar te leggen. Echt begrijpen zal ons nimmer lukken. Trouwens, in de internationale omgang gaat mijns inziens niet om elkaar volledig begrijpen of elkaar een cijfer geven, maar om elkaar net genoeg te snappen om samen te kunnen werken zodat wij er beiden beter van worden, wetend dat niemand of geen land langdurig of bewust iets verkeerd doet. God heeft ons even slim of menselijk gemaakt.

Sterker nog, als landen elkaar zodanig begrijpen als als alles voorspelbaar is, is het naar het buitenland reizen niet meer leuk of spannend. Pragmatisch gezien: kranten of omroepen kunnen alle buitenlandcorrespondenten naar huis sturen. Hetzelfde geldt voor een zilveren of gouden huwelijk. Zodra een man en een vrouw elkaar heel goed begrijpen, ontbreekt er spanning aan hun relatie. Reden of smoes genoeg voor het zwakkere vlees om vertier buitenshuis te zoeken. Dat zou het sterkere vlees in het huwelijk veel verdriet doen.

Ik dank dhr. van de Weghe voor dit mooie boek en wens dhr. Obbema nog meer boeken over China toe!

Lieve en dankbare groet,

Lulu